Współuzależnienie w związku mówi uratuje Cię

Pomogę, uszczęśliwię…

Zrobię wszystko, co w mojej mocy…

Zrezygnuję z siebie.

Załagodzę każdy konflikt.

Zamiotę pod dywan…

Po co?

Żeby przez moment poczuć się ważnym, zaakceptowanym, wystarczającym.

Osoby, których w dzieciństwie nauczyły się stawiać potrzeby rodziców ponad swoje często wchodzą w związki oparte na współzależności…

Powtarzają to, co dobrze znają, czyli:

Całkowite skoncentrowanie na partnerze,

Niewidzenie swoich potrzeb,

Kontrolowanie,

Nieumiejętność zajęcia się swoim życiem.

Dlaczego?

Z lęku przed odrzuceniem,
bycia gorszym, niskiego poczucia własnej wartości..

Z przekonania:
”Muszę dla kogoś”,
”Jestem niewystarczający”,
”Muszę pilnować, stać na straży”.

Współuzależnienie w związku mówi:
”Nie ma mnie”,
”Jestem nieważny”
”Chcieć dla siebie to coś złego”…

Współuzależnienie zatrzymuje, zamyka, krzyczy bezsilnością…

Wbija w nad odpowiedzialność za życie i emocje innych..

W końcu w ogromną samotność i brak równowagi…

W pustkę trudną do wystania…